İstanbul'un Anadolu yakası: Üsküdar, Kadıköy, Moda

Üsküdar: kıyı, camiler ve tepe

Üsküdar iskeleden çıkar çıkmaz başlıyor: meydanın kendisinde Mimar Sinan'ın iki eseri var — Mihrimah Sultan Camii iskelenin tam karşısında, Şemsi Paşa Camii ise deniz kıyısında, şehrin en küçük ölçekli camilerinden biri. İkisi de ücretsiz ve ikisi de birkaç dakika sürüyor. Sahil boyunca güneye yürüyünce Salacak'a varılıyor. Kız Kulesi'nin karşıdan göründüğü yer burası ve akşamüstü güneş tarihî yarımadanın arkasına iniyor — şehrin en bilinen silueti tam olarak bu noktadan görünüyor. Kuleye kadar gitmek ayrı bir tekne ve ayrı bir bilet; kıyıdan bakmak ücretsiz. Üsküdar'ın arkasındaki tepede Çamlıca var: hem şehrin en geniş manzarası hem Türkiye'nin en büyük camisi orada. Otopark geniş, yani araçla gidilen bir yer; vapurla gelen biri için taksiyle on beş dakikalık bir ek. Kıyı hattı kuzeye doğru da uzuyor. Beylerbeyi Sarayı köprünün hemen altında ve biletli; boğaz kıyısındaki sarayların Dolmabahçe'den daha sakin olanı.

Kadıköy: çarşı, Bahariye ve Moda

Kadıköy, İstanbul'un turist için değil kendisi için kurulmuş tarafı — ve tam olarak bu yüzden geziliyor. İskelenin arkasındaki çarşı yürüyerek on beş dakikada baştan sona geçiliyor: balık tezgâhları, peynirciler, kuruyemişçiler ve aralarında yüz yıllık dükkânlar. Kapalıçarşı'dan farkı, buradaki alışverişin gerçek olması — fiyat etiketleri turist için ayarlanmıyor çünkü müşterinin çoğu mahalleli. Çarşıdan Bahariye Caddesi'ne çıkılıyor: yaya caddesi, ortasından nostaljik tramvay geçiyor ve İstiklal'in üçte biri kadar kalabalık. Devamında Moda var — sakin sokaklar, deniz kenarında geniş bir çimenlik ve şehrin en rahat yürüyüş hattı. Moda sahilinden Kalamış'a doğru yürümek yarım saat sürüyor ve yol boyunca hep deniz kalıyor. Çay bahçeleri bu hattın üstünde; oturup bir saat geçirmek programın en iyi kısmı olabilir.

Bağdat Caddesi: alışverişin sakin tarafı

Bağdat Caddesi Kadıköy'ün güneyinden başlayıp Bostancı'ya kadar uzanan uzun bir cadde: yürüyerek baştan sona gidilmez, ama bir bölümünü yürümek İstiklal'e alışkın biri için şaşırtıcı olur — aynı markalar, üçte bir kalabalık, geniş kaldırım ve iki yanında ağaç. Alışveriş merkezi arayan için de Anadolu yakasında birkaç büyük merkez var; ne alınır ve nereden alınır konusu alışveriş rehberinde ayrıntılı. Caddenin sonu Bostancı ve Bostancı aynı zamanda bir vapur iskelesi: Adalar'a giden vapurların kalktığı iskelelerden biri burası. Yani Anadolu yakası günü, isterseniz ertesi gün Adalar'a dönüşen bir hattın başlangıcı oluyor.

Bu yaka kime uyar, kime uymaz

Anadolu yakası ikinci kez gelen misafir için neredeyse her zaman doğru karar: tarihî yarımadayı görmüş biri artık liste kovalamıyor, şehri görmek istiyor ve şehir burada yaşıyor. Yavaş bir gün isteyen için de uygun. Sıra yok, bilet yok, kapanış saati yok; program yürümek, oturmak ve bakmaktan ibaret. Küçük çocuklu ailelerde bu, tarihî yarımadadan çok daha kolay geçen bir gün oluyor. Uymadığı yer de açık: burası müze günü değil. Ayasofya ölçeğinde bir yapı, Topkapı ölçeğinde bir saray yok. İlk kez gelen ve dört günü olan bir misafirin bu yakayı programa sokması, görmesi gereken şeylerden birini çıkarması anlamına gelir — o yüzden ilk gelişte genelde önerilmiyor. Ölçü olarak: yarım gün Üsküdar'a, yarım gün Kadıköy'e yetiyor. İkisini bir güne koymak rahat; üstüne Çamlıca'yı da eklemek gün'ü sıkıştırıyor ama olur.

Bu rehberle ilgili sık sorulanlar