Trabzon, Uzungöl ve Karadeniz yaylaları

Uzungöl, dağlarla çevrili bir göl ve etrafındaki ahşap yapılarıyla bölgenin en bilinen noktasıdır; göl çevresinde yürüyüş bir saatten kısa sürer. Sümela Manastırı kayalığa oyulmuştur ve manastıra çıkış yokuşludur — bu tırmanış her yaş için uygun değildir, ziyaret öncesinde göz önünde bulundurun.

Karadeniz Türkiye'nin en çok yağış alan bölgesidir ve yaz aylarında bile yağmur ihtimali yüksektir. Sis, yaylalarda manzarayı tamamen kapatabilir; bu bölgeye giderken programı esnek tutmak gerekir. Yaylalar için en güvenli aralık haziran sonu ile eylül arasıdır, kışın bazı yayla yolları kapanır.

Karadeniz programının en çok istenen parçası yaylalar ve bunların çoğu Trabzon'da değil, Rize sınırlarında. Ayder Yaylası Trabzon'a yaklaşık 200 kilometre ve tek yön üç saat; yani ayrı bir tam gün istiyor.

Yayla sezonu haziran sonunda açılıyor ve eylülde kapanıyor. Bu aralığın dışında yollar sisli, soğuk ve zaman zaman kapalı oluyor. Mayısta gelip "yaylaları göremedik" diyen misafir her yıl oluyor; tarih konuşulurken bunu baştan söylemek gerekiyor.

Ayder'e giden yol Fırtına Vadisi'nden geçiyor: dere boyunca ahşap teraslı restoranlar, kemer köprüler ve çay bahçeleri. Yolun kendisi varış noktası kadar değerli, bu yüzden mola vermeden geçilmiyor.

Yaylada hava sahilden belirgin biçimde soğuk: ağustos sabahı on beş derece, akşam daha da düşüyor. İnce bir mont ya da hırka mevsim ne olursa olsun bavulda olmalı.

Sezon dışındaysanız gün Uzungöl, Sümela ve sahil çevresine çevriliyor — bu üçü yıl boyunca gezilebiliyor.

Karadeniz mutfağı Türkiye'nin geri kalanından farklı ve iki malzeme etrafında dönüyor: mısır ve karalahana. Muhlama (kuymak) erimiş peynirle mısır unundan yapılıyor ve bölgenin imzası; kahvaltıda ya da öğle yemeğinde bulunuyor, ağır bir yemek olduğu için akşam tercih edilmiyor.

Hamsi mevsimi kasım–şubat; bu aylarda tavası, pilavı ve buğulaması her yerde. Yaz aylarında hamsi taze bulunmuyor, o dönemde alabalık öne çıkıyor — dere üstü restoranlarda ızgara olarak.

Hamsiköy sütlacı Trabzon–Zigana yolu üzerinde ve tur güzergâhında mola noktası; fırında pişiyor ve üstü kararmış oluyor.

Alınacak şeyler yiyecek: Rize çayı, fındık, mısır unu ve bal. Yayla balı gerçek olduğunda pahalıdır — çok ucuz olan yayla balı değildir. Çay paketlisi her yerde satılıyor ama kaliteli olanı bahçenin kendi satış yerinden çıkıyor.

Bu duraklar günü uzatmıyor çünkü zaten yol üstündeler; program kurulurken mola noktaları olarak yerleştiriliyor.